Een oudere Oekraïense bewoonster geeft ons een hand. Bedankt voor uw bezoek. Nog snel stopt ze ons een Oekraïense bonbon toe. Bijna een jaar geleden verhuisden veel Oekraïense vluchtelingen vanuit hun eerste opvangplekken naar de tijdelijke opvanglocatie achter het KultuurHoes in Wehe den Hoorn. Hoe gaat het nu met hen en hoe ervaren ze deze nieuwe plek?  We hebben afgesproken aan het einde van de middag, “dan heb je de meeste kans om met de bewoners te kunnen praten”. We krijgen een rondleiding door het gebouw van de locatiemanagers.

Alles is overzichtelijk en duidelijk geregeld, wat zich vertaalt in een opgeruimde omgeving en een frisse aanblik. Tegelijkertijd overvalt je de triestheid van deze situatie. Een gebouw voor maximaal 70 vluchtelingen met kamers voor drie of vier personen variërend van ca. 15 tot 20 m2, wat zelfs nog enigszins boven de norm is. Drie of vier eenpersoonsbedden, een tafeltje, een koelkast, een televisiescherm en wat herinneringen aan de muren.  Op de gang voor iedereen een locker om je spulletjes in op te bergen en boven op iedere kast een reiskoffer, een teken van hoop. Eten gebeurt veelal in de door de bewoners huiselijk gemaakte gezamenlijke keuken waardoor dit een centrale plek voor ontmoeting is geworden. Delen word je hier wel geleerd, ook de douches en toiletten zijn niet privé. Voor een paar jaar was de inschatting, dan zal e oorlog wel voorbij zijn. Maar nu…hoelang zal het nog duren?

Hoelang houd je het vol op een kamer van ongeveer 5 vierkante meter per persoon, een gemeenschappelijke woonkamer en gedeeld sanitair? Ontberingen krijgen hier een gezicht, maar ook de veerkracht. Bij ons vertrek vragen we de dankbare bewoonster of ze nog wensen heeft voor de locatie. “Een speelhoek voor de kinderen" en met een lach: "een karaokekamertje". De afgelopen week trad Herman van Veen op in de Stadsschouwburg. Hij eindigde zijn optreden met een liedje, getiteld: Als het goed is wil iedereen naar huis, wil iedereen naar huis, wil iedereen naar huis. De mensen in de zaal, het personeel achter de coulissen, de soldaten aan het front, de daklozen in het park, de vluchtelingen in de opvang; als het goed is wil iedereen naar huis.